Brazilië
kent een uitzonderlijke rijkdom aan diersoorten; allen al
wat de zoogdieren betreft kunnen er in het land maar
liefst zo'n 600 verschillende soorten worden gevonden.Zo
zijn er onder meer verschilliende katachtigen zoals de jaguar
en, kleiner, de poema, de jaguarundi en de ocelot.
Daarbuiten mogen we ook ander typische zoogdieren, zoals
luiaards, miereneters, tapirs, gordeldieren, dolfijnen,
capivara's (waterk-naagdieren die soms tot meer dan 60
kilo wegen), en een dertigtal apensoorten niet vergeten.
Ook wat betreft de vogelsoorten - al bij al zo'n
1600, waaronder talrijke papegaaien - is Brazilië
ongetwijfeld het meest verscheiden natuurpark ter wereld.
Daarnaast zijn er tenminste 40 soorten schildpadden , 120
soorten hagedissen, 230 soorten slangen, 5 verschillende
types van Kaaimannen, 331 sorten amfibeën en 1.500
soorten zoetwatervissen. Natuurwertenschappers hebben er
al meer dan 100.000 ongewervelde dieren geïventarieseerd,
waaronder meer dan 70.000 insecten.
Het
Amazonewoud is dus met glans het grootste natuurreservaat
ter wereld. Niemand weet precies hoeveel soorten in dit regenwoud
leven,maar wetenschappers schatten tussen de 800.000 en de
5.000.000 species. Dat stemt overeen met 15 tot 30% van
alle soorten die er in totaal op aarde terug te vinden
zijn. Uit recente onderzoeken omtrent pas ontdekte soorten
zoetwatervissen blijkt dat er maar liefst 3.000 soorten
vissen in de rivieren en meren van het Amazonebekken leven.
Men vindt er onder meer de typische pirarucu (naar
verluidt de grootste zoetwatervis - meer dan 2 meter lang
en tot 125 kilo), de tambaqui (een vruchtenetend dier dat
zijn tanden gebruikt om harde zaden open te breken, zoals
bijvoorbeeld die van de rubber - of januaripalmboom ) en de
bekende vleesetende piranha.
De
vraatzuchtigheid van die piranha's is trouwens
overdreven. Het is wel waar dat bepaalde soorten piranha's
in uitzonderlijke omstandigheden grotere dieren en zelfs
mensen gedood hebben, maar normaal gezien is deze vissoort
relatief ongevaarlijk. Hun gedrag hangt in sterke mate af
van hun woongebied: in grote rivieren en uitgestrekte
meren, waar er voedsel genoeg voorhanden is, is elk gevaar normaal uit den boze. Het is pas in tijden van
extreme honger dat piranha's agressief worden en
aanvallen.