|
|
[back]
|
Brazilië bezit door zijn talrijke stroomgebeiden λλn van de meest uitgestrekte hydrografische netwerken ter wereld. Het al vermelde Amazonegebied en het stroomgebied van Tocantins-Araguaia in het noorden zorgen samen al voor 56% van Brazilië's wateroppervlak.De Amazonerivier heeft daarin het leeuwenaandeel:niet alleen is het de eerste rivier ter wereld wat betreft watervolume maar het is , na de Nijl in Egypte, ook de langste: de rivier is 6.577 km. lang, waarvan 3.615 km op Braziliaans grondgebied.Zeeschepen kunnen de rivier opvaren aan de monding in het oosten en lquitos in Peru bereiken, dat op een afstand van 3.885 km. igt. De Paraná-Paraguayrivier bevloeit een streek die zich vanuit het zuidwesten van de staat Minas Gerais naar het zuiden van Brazilië uitstrekt en de Atlantische oceaan uitendelijk via de Rio da Prata (nabij Buenos Aires in Argentinié) bereikt. De twee meest zuiddelijke staten in Brazilië, Santa Catarina en Rio Grande do Sul, worden door de Uruguay-rivier bevloeid (die uitendelijk ook via de Prata- rivier de zee bereikt) De rivier São Francisco is de langste, volledig op Braziliaans grondgebied gelegen waterloop (meer dan 1.600 km), die noordwaarts stroomt, vervolgens oostwaarts om in het Braziliaanse noordoosten uit te monden in de Atlantische oceaan. Hij ontspringt, evenals de Paraná en de Tocantins, in het Midden - Hoogland. Rivierboten van geringe diepgang kunnen op bepaalde plaatsen de bovenrivier bevaren ; voor zeeschepen daarentegen is enkel zo'n 277 km van de benedenrivier toegankelijk.
|
