|
TRANSPORT
Transport is
voor Brazilië altijd al een uitdaging geweest: de enorme oppervlakte van
het land en zijn verscheiden topografie hebben het de Braziliaan bepaald
niet gemakkelijk gemaakt. Al in de koloniale tijd was het afleggen van
afstanden naar onverkende gebieden een heikel thema. Met creativiteit kwam
men echter al ver. Gaandeweg werden verschillende manieren van transport
naast elkaar gebruikt. De ontwikkeling van een geïntegreerd
nationaal netwerk van vervoer kwam grofweg in het laatste kwartaal van de
20ste eeuw pas goed op dreef, met een combinatie van weg‑, spoor‑ en
watertransport.

Vervoer over de weg en per trein
Sinds 1970 heeft
de regering het aanleggen van wegen en autowegen sterk gestimuleerd; samen
staan die wegen in voor zo'n 85 % van het Braziliaans personen‑ en
goederenvervoer. De Braziliaanse autowegen zijn van goede kwaliteit en
modern naar ontwerp. Ze verbinden de hoofdsteden van alle deelstaten met
elkaar. Daarnaast bezitten São
Paulo, Rio de Janeiro en andere enkele grootsteden zelf moderne
stadssnelwegen. De totole lengte van de Braziliaanse wegen en outowegen
bedraagt nu ongeveer 1,5 miljoen kilometer; dat is een groei van maar
liefst 300 % in nog geen twintig jaar tijd.
In vergelijking
met de autowegen is het spoorwegennet betrekkelijk klein. Er zijn echter
bepaalde projecten tot stand gekomen, zoals de Staalspoorweg tussen Belo
Horizonte en São
Paulo (Ferrovia do Aço)
die de ijzerertsmijnen van het binnenland zou gaan verbinden met de
staalfabrieken en havens aan de zuidoostelijke kust, maar tot nog toe
onvoltooid blijft. Soms joeg ook de, onregelmatigheid van het landschap de
kostprijs van een project aanzienlijk de hoogte in, aangezien er voor een
vlot verkeer van talrijke bruggen en tunnels moest worden gebruik gemaakt.
De winstgevendheid van een dergelijk project leek daardoor ook bij
voorbaat gehypothekeerd. Dat was onder meer zo voor de lijn tussen
Curitiba en Paranaguá,
die door een Franco‑Belgische maatschappij werd aangelegd. Over het
algemeen kan worden gesteld dat de Braziliaanse spoorwegen slechts
moeilijk op dreef geraakt zijn, onder meer door het bestaan van andere,
meer betrouwbare transportmiddelen en te hoge tarieven. Voorol de
scheepvaart scoorde merkelijk beter.

|